شنبه، 31 فروردین 1398 / 2019 April 20
نام فرستنده
پست الکترونیکی گیرنده
پیام برای گیرنده
باقری کنی، محمدباقر (تهران)

 آيت الله محمدباقر (مهدی) باقری کنی در سال 1305 در روستای کن از توابع تهران پا به جهان هستی نهاد. وی که به هوش و استعداد فراوان شهره بود، پس از گذران تحصيلات ابتدایی به همراه برادر کوچکتر خود، آيت الله محمدرضا مهدوی کنی، عزم تحصيل علوم دينی کرد و در حوزه علميه مرحوم آيت الله برهان در مسجد لرزاده تهران مشغول به تحصيل شد و بهره‌های بسياری در مسائل علمی و فضائل اخلاقی از آن بزرگوار برد و با وجود اينکه در بدو شروع تحصيل قدری از همسالان خود عقب‌تر بود، با تلاش و هوش فراوان ظرف مدت کوتاهی خود را به آنها رساند. در سال 1327 به قم رفت و در دروس سطح از محضر حضرات آيات حاج شيخ عبدالجواد سده‌اي (جبل عاملي)، شهيد صدوقي، سلطاني، مجاهدي استفاده کرد.

وی که از شاگردان مبرز درس خارج آيت الله بروجردی و امام خمينی ره بود، علاوه بر فقه و اصول، در فلسفه و تفسير سال‌ها ازدرس‌های علامه طباطبایی بهره برد و در قزوين و تهران در درس‌های اسفار آيت الله سيد ابوالحسن رفيعی قزوينی حاضر می‌شد.

او همواره با استاد خود حضرت امام خمينی( ره) همراه و همدل بود و در خرداد 42 به همراه تعدادی از طلاب حوزه علميه قم دستگير شد و به زندان ستمشاهی افتاد. در طی سال‌های پس از انقلاب اسلامی نيز بر اساس احساس تکليف شرعی با وجود اينکه چندان تمايلی به پست و شهرت نداشت، حضور پررنگ و مؤثری در صحنه داشت. قائم مقامی سرپرست کميته‌های انقلاب اسلامی و معاونت وزير کشور در زمان رياست برادرش آيت الله مهدوی کنی، نشان از حضور در صحنه و شخصيت مورد اطمينان و ارزشمند ايشان است. ايشان در دور اول و دوم مجلس خبرگان رهبری (دوره انتخاب حضرت ‌آيت الله خامنه‌ای دام ظله العالي به رهبری) نماينده مردم تهران بود و هم‌اکنون نيز از سوی مردم استان تهران در مجلس چهارم خبرگان رهبری نماينده است.

ايشان از ابتدای تأسيس دانشگاه امام صادق عليه السلام تا کنون به عنوان عضو هيأت علمی و قائم مقام دانشگاه مشغول به فعاليت هستند. شخصيت علمی و اخلاقی ايشان در ميان دانشجويان، کارکنان و اساتيد زبانزد است و ايشان را به محل مراجعه برای رفع مسائل علمی، اخلاقی و دينی بدل کرده است.